De drijfveer van woonleefassistent Gelbrich Terpstra: “Mooi als ik dat grote vraagteken weg kan halen”

De drijfveer van woonleefassistent Gelbrich Terpstra: “Mooi als ik dat grote vraagteken weg kan halen”

0

JUBBEGA – Gelbrich Terpstra (46) zit sinds een paar maanden op de twee huiskamers van WenWearde in Jubbega als verbindende factor tussen de bewoners en de zorgverlening.

Ze zorgt er niet alleen voor dat er koffie en thee klaar staat en de ruimte gezellig is, maar is ook alert op de stemmingen van de bewoners: zo’n twintig psychogeriatrische bewoners, hoofdzakelijk dementerende ouderen.

“Mijn collega’s en ook de bewoners hier horen me vaak zingend aankomen door de gang! Jaren heb ik in kwekerijen gewerkt; later in de thuiszorg en de laatste jaren in het facilitair onderhoud bij Talant. Ik heb een hart voor kinderen, tieners en jongeren, maar ik werk nu met ouderen. Mensen in verschillende fasen van hun leven, maar eigenlijk allemaal op hun eigen manier net zo kwetsbaar.

Toen ik hier als woonleefassistent kwam, ben ik gewoon ingestroomd. Ik heb er geen cursus voor gevolgd. Het betekende dat ik vanaf dag één veel indrukken opdeed en veel leerde. Mijn rol in de huiskamer, de rol van motivator, past me. Deze mensen verliezen veel dingen. Dat gaat langzaam het hoofd uit. Dat kan heel deprimerend zijn voor ze. Maar als je weet in te spelen op iets uit hun verleden, dat je ze kunt ‘triggeren’, dan haken ze daar ook direct op in. En mensen op hun gemak stellen is vaak heel simpel. Dan pak ik bijvoorbeeld van een mevrouw haar handen beet en vraag ik: ‘Zal ik uw nagels even lakken?’ Dan is de reactie: ‘Oh ja, vroeger deed ik dat ook…’ en dan zie je de ogen opengaan. Dat is toch het mooist! Helaas lukt dat niet altijd. Sommige mensen zijn moeilijk uit hun onzekerheid en machteloosheid te halen. Dan is het belangrijk om zelf rustig te blijven en hen toch stabiliteit en afleiding te geven. Zo kan de focus van hun ‘probleem’ verlegd worden.”

Rust bieden

“Ik wil de bewoners het gevoel geven dat ik naast ze sta. Ik merk het direct als iemand niet lekker in zijn vel zit en probeer dan wat meer aandacht voor die persoon te hebben. Het is belangrijk dat iedereen zich goed op zijn gemak voelt, want dat merk je direct in de sfeer op de afdeling. Men kan elkaar hier best wat aansteken qua humeur. Dementerende ouderen vormen een heel kwetsbare groep mensen. Soms zijn bewoners verward en soms zie je dan de wanhoop in hun ogen. Weten ze niet waar ze zijn, of waarom ze hier zijn. Alles wat ze doen of wat er gebeurt, is voor hen één groot vraagteken. Belangrijk is dat ze dan de rust vinden. Daarover overleg ik veel met de zorgmedewerkers: hoe pak ik dit aan, hoe benader ik die bewoner het best, of hoe kan ik dat het best oplossen? Ik zie mezelf als aanvulling op de zorg, als een verlengstuk. Het mooiste is als ik dat grote vraagteken weg kan halen en ze wat rust kan bieden.

Liefdevolle aandacht geven

“Ik geef de bewoners veel liefdevolle aandacht en complimenten. Complimenten geven doen mensen in het algemeen te weinig, terwijl iedereen dat leuk vindt. Elk mens benader ik anders, want niemand is gelijk. Het uitgangspunt is, vind ik, dat je elk mens moet ‘zien’ en moet erkennen in wat ze voelen en wie ze zijn. Deze mensen zijn heel waardevol. En mooi! Zeker ook op deze leeftijd. Ze zijn belangrijk en verdienen de beste zorg en aandacht. Het mooiste is dat ze zelf gaan beseffen, ook al is het voor even, dat ze er mogen zijn!”

Door Rogier Verhagen
Foto: Elmer Spaargaren

Het is niet meer mogelijk te reageren

X
X

Deel dit met een vriend