Ko Kool uit Aldeboarn: “Een officiële taxivergunning hoef ik niet”

Ko Kool uit Aldeboarn: “Een officiële taxivergunning hoef ik niet”

0

ALDEBOARN – Het was bijna afgelopen geweest voor de vrijwillige taxi-onderneming ‘Tukotuktax’ van Ko Kool (51) uit Aldeboarn.

Hij kon de verzekeringskosten van zijn tuktuk niet meer opbrengen, nadat die in april het dubbele werden van wat het was. “Ik ga stoppen”, had hij op facebook laten weten. “Maar ik mocht niet stoppen”, lacht Ko nu. Er kwam een crowdfundingactie in Aldeboarn, Nes en Akkrum en Ko kan weer de weg op om mensen van A naar B te brengen. Behalve in de winterperiode, want “de tuktuk heeft geen verwarming.”

De actie om de Tukotuktax van Ko Kool te behouden haalde de afgelopen weken zowel het blad MiddelPunt uit Akkrum alsook de beide provinciale dagbladen. Wij zoeken Ko thuis op om te kijken hoe het nu met hem gaat. En omdat we hem graag nader aan onze lezers willen voorstellen, natuurlijk.

Amsterdam

“Ik ben geboren in 1968. Drie hoog achter in het Bos en Lommer stadsdeel Amsterdam. Ik heb bij mijn geboorte een tekort aan zuurstof gehad en moest eerst een maandje in de couveuse”, vertelt Ko. Daardoor heeft hij een motorische beperking. Ko loopt moeilijk, maar hij serveert ogenschijnlijk moeiteloos drie koffie op een dienblad. Ko is dolblij dat hij sinds enkele jaren zelfstandig in een huisje in Aldeboarn woont. Er was eindelijk een woning beschikbaar voor hem. Tot die tijd woonde hij bij zijn moeder in Nes. Ko houdt van onafhankelijkheid en ruimte om hem heen en voelt zich in Friesland op zijn plek, al is hij een geboren Amsterdammer.

“In Amsterdam moest ik leren kruipen, lopen en staan,” zegt hij, “en later heb ik spraakles gehad van een logopedist. Ik moest naar de LOM school. Iedereen die maar wat had, kon in die tijd niet naar het gewone basisonderwijs, maar moest naar een speciale school. Daar kregen we ook alleen maar gezonde dingen en moesten we elke dag verplicht rusten.” Het was de tijd van Rust, Reinheid en Regelmaat.

Nederhorst den Berg

Na de lagere school van Ko komt het gezin Kool in Nederhorst den Berg in Noord-Holland terecht en Ko zit dan op de mavo. “In 1983 kon mijn vader daar een arkje kopen en een stuk land voor tienduizend gulden.” Het gezin brengt er een aantal gelukkige jaren door, maar helaas komt de vader van Ko in 2004 te overlijden. Ko blijft nog met zijn moeder in het arkje wonen tot 2009, maar moeder kan het arkje daarna niet meer betalen en samen kijken ze om naar wat anders. Dat ‘wat anders’ moest aan drie voorwaarden voldoen “Wij houden van rust en van ruimte om ons heen en het moet betaalbaar zijn,” benadrukt Ko, “dus we dachten, dan moeten we naar Friesland. De navigatie in de auto kwam toevallig op Nes uit, dus daar zijn we terecht gekomen.” Ko’s moeder woont nog steeds in Nes, maar Ko kan in februari 2017 een huisje krijgen in Aldeboarn.

Bootje verkocht

Door zijn beperking heeft Ko recht op een Wajong uitkering, maar hij wil bepaald niet stil zitten en zoekt vrijwilligerswerk. Dat vindt hij bij zorgcentrum Leppehiem in Akkrum. Wanneer het personenvervoersbusje hier in 2016 wordt wegbezuinigd, maakt Ko Kool naam door het vervoer vrijwillig over te nemen met zijn inmiddels befaamde ‘Tukotuktax’. “Ik heb mijn bootje er voor verkocht om de tuktuk te kunnen kopen. Het was eerst een hobby om mensen uit Leppehiem te vervoeren en kinderen in Akkrum korte ritjes aan te bieden, maar ik heb nu toch wel tarieven, anders kost het teveel geld. Veel mensen maken er binnen Akkrum, Nes en Aldeboarn gebruik van, ik heb zelfs wel ritten naar Irnsum, Grou en Heerenveen, en moest ook al een keer naar Leeuwarden. Ik ken heel de regio uit mijn hoofd. Voor mijn tuktuk hoef ik geen officiële taxivergunning. Ik heb eerst wel uitgezocht of het mag, wat ik doe. De tuktuk heeft plaats voor maar twee personen en een chauffeur. Ik heb een staplaats op het station in Akkrum.”

Tot half twaalf

Door zijn inzet werd Ko al genomineerd voor de Zilveren Duim, de vrijwilligersprijs in de gemeente Heerenveen, en was hij te zien in het televisieprogramma ‘Hea’ van Omrop Fryslân. Ko Kool wil graag mensen een plezier doen door hen in zijn Tukotuktax tegen een schappelijk tarief binnen een beperkte regio te vervoeren, maar hij heeft zijn grenzen. “’s Avonds na half twaalf rijd ik niet meer.” Ko rijdt geen mensen naar en van de kroeg, zeg maar. “En ik rijd in de winter ook niet, want de tuktuk heeft geen verwarming. In de winterperiode schors ik altijd de verzekering.”

Juist na die afgelopen winterstop kwam Ko er achter, dat de verzekering voor de tuktuk in het nieuwe seizoen van € 65,- naar € 135,- per maand was gegaan. En daarvoor kon hij dit vrijwilligerswerk niet blijven doen. “Ik wilde stoppen, maar Akkrum niet”, zegt hij met een grijns. Na de succesvolle crowdfundingactie heeft Ko ook Hans Anker nog thuis gehad. “Het lukte dit jaar, maar volgend jaar moet je ook weer rijden”, had Anker tegen Ko gezegd. Dat biedt hoop voor de toekomst.

Door Henk de Vries
Foto: Hielke Weening

Reageren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

X
X

Deel dit met een vriend